و خلاصه مهربانی و مهرورزی، اصل است و غیر آن با طینت بشری مانوس نیست. خدا هم مهربان مهربانان است و در مهرورزی و شمول رحمت و مهرش به همه بندگان خوب و بدش، شهره است.
فرمانروا در هستی کیست جز خدا؟ او فرمانروای فرمانروایان است. خوب خوبان است. شاه شاهان است. تنها تو را ای خدا می پرستیم و تنها از تو یاری می خواهیم. تنهایت می پرستیم و تنهایت یار خواهیم.
کلید هدایت و رسیدن به شاهراه مقاوم و استوار و ماندنی در دست خدای یکتا است. پس در هر امری، من فقط از او کمک می جویم. کسان زیادی را دیده ام که می گویند نمی شود و نشدنی است. کارهایی را که به عقل جن هم نمی رسد، می توان با اتکا به فضل الهی و کرامتش به سرانجام رسانید. این بسیار مجرب و مطابق عقل و مانوس با قدرت لایزال الهی است.
خدایا تو خود ما را به راه استوار، راهنمایی کن! راه آنان که برشان فراوان بخشیدی، جز کسانی که برشان خشم گرفته ای و نه گمشدگان در خوهای چهارپایان.
باز هم به نام تو ای محبوب و ای مهربان و ای مهرورز؛ الف حرف اول الفت و مهربانی است که تو پایه گذار و استمرار دهنده ای آنی! لام حرف اول «لبیک» است که من و ما در روز ازل و در عالم ذر به سوال تو گفتیم و همگی تصدیق کردیم که تو پروردگار جهانیانی و قابل ستودن و ستایش از هر جهت. و میم، حرف اول محبت است که باز تو اولین و آخرینش هستی و به محبت کسانی مرا آراسته ای که به محبتشان به تو نزدیک تر می شود و این مهم را حس و لمس و هضم می کنم.
هم الفت خود به ما نمودی قلنا لک لبیک محبت تو نمودی، همه چیز را به احسن وجهش تو به ما نمایاندی و کتاب را نیز تو و نوشتن را نیز تو! و تو همه چیزی!
+ نوشته شده در
16 Jul 2008ساعت
8 PM  توسط رضا محمدی تبار
|
آنچه فکر من می گوید این است که :
زمان تنگ است و من و تو باید از زمانمان بهترین استفاده ها را ببریم و بدون داشتن هیچ تعصبی ، حقایق عالم را بشناسیم و یا لااقل به آن حقایقی که میدانیم عمل کنیم. قبر برای مردن زیاد است و وقتی مردیم بالاخره ما را در یک جایی خاک کرده و یا نمی کنند. این مهم نیست. تن مادی و جسمیت ما مهم نیست. بلکه جنبه ی معنوی و روحانی و روح بشر است که مهم است و باید برایش برنامه داشته باشیم. روح انسانی هم برای همیشه زنده و جاویدان است و همین خود این انگیزه را ایجاد می کند که برای این روحی که قرار است ملیارد ها سال زندگی کند، برنامه ای دقیق و صحیح داشته باشیم.
چون هر چه برنامه ی ما دقیق تر باشد، به نفع خودمان است و روزها و ایام خوشی را برای روح و باطن خود خواهیم داشت. نجات در صداقت و راستی است و صددرصد این طور است که کسانی که صداقت ندارند، به نجات و رهایی و خوشی و شیرینی و حلاوت زندگی دنیا و آخرتشان نخواهند رسید.
قانون نیوتون که هر عملی را عکس العملی است، در واقع قانون خداست و نیوتون فقط آن را در رابطه با اجسام و واقعیات مادی در جهان هستی مادی کشف کرد. ولی من می گویم و مجرب نیز هست که خدا نیز اینگونه است و برای هر یک از حرکات و کارها و اموری که ما به اراده ی خود انجام می دهیم ، برنامه و عکس العملی کاملا صحیح و منطقی و حساب شده دارد.
خدا هرگز دزدان را راحت نخواهد گذاشت و هرگز با بی خردان و دروغ گویان برخوردی مناسب نخواهد داشت. این طور نیست که هر کس هر ظلمی را عامل باشد و از طرف خدا هیچ عکس العملی رخ ندهد. فقط نکته است که ما یعنی من و تو نمی دانیم که خدا کی و به چه عکس العملی ، هر یک از حرکات خوب و بد ما را جواب می دهد. ولی اگر به حقانیت و اشراف و قدرت و عدالت خدا معتقد باشیم، باید همه چیز را به خودش بسپاریم و خوبی های احتمالی مان را در حسابی که خودش به مصلحت خرجمان می کند، بگذاریم و بدی هایمان را البته که باید استغفار کنیم. وگرنه باید منتظر عذاب و تنبیهی جانانه باشیم که هر یک به تدبیر و حکمت ملوکانه آن ایزد بی همتا می باشد و هیچ شکی در آن نیست.
+ نوشته شده در
16 Jul 2008ساعت
11 AM  توسط رضا محمدی تبار
|
برای داشتن نمازی کامل و صحیح راهها و موارد زیادی را باید پیمود. لکن چند نگته را من از دفتر یادداشتم به این بلاگ منتقل می کنم. راستش حیفم آمد که به طور عمومی از آن استفاده نشود.
1- نحوه ایستادن با ید به صورت کاملا کشیده و تماما صاف باشد و ذره یا خم شده ناز هر یک از جهات اربعه در آن نباشد. ولی در عین حال حالت تواضع در درون و در قلب رعایت شود و بدانیم که در محضر چه بزرگواری ایستاده ایم.
2- روی کلمات و واژه ها تمرکز کنید و اگر کلمه ای را نفهمیدید ، چندبار تکرار کنید تا معارفش ذره ذره به قلب و جان و دلتان رسوخ کند و از نمازتان لذت ببرید. برای همین اصلا در حالت عجله نماز نخوانید. مگر آنکه آخر وقت باشد و چاره ای جز عجله نباشد.
3- نگاه در نماز باید به مهر باشد و چشم نه بسته باشد و نه کاملا درشت شده، بلکه به حالتی رئوفانه و مهربانانه و به حالت میان بسته و باز باشد.
4- رکوع نماز ، باید کاملا به صورت زاویه قائمه و 90 درجه باشد و کمر کاملا صاف باشد. مگر اینکه کسی خدای ناکرده به عارضه ای و مرضی دچار است. دقت کنید که همه موارد اینچنینی برای کسی است که شرایطش را دارد.
5- رکوع و سجده ها طولانی باشد و به قدر رسیدن به لذت و بهره ی معنوی بردن ادامه و استمرار یابد. همچنین گردن و کمر و سر در همه ی آنها صاف باشد.
6- اذکار رکوع و سجود، هر کدام تکرار شود و مثلا در حد 7 یا 15 و یا حتی 40 بار تکرار شوند.
7- همیشه اعمال مستحبی و حتی واجباتی را که می توان در طول مدتی انجام داد، در حالت اقبال قلب و دلتان بخوانید و نه در حالت ادبار. ولی آنگاه که وقت تنگ است و چاره ای جز خواندن با همان حالت نیست، باید خوانده و عمل شود.
+ نوشته شده در
16 Jul 2008ساعت
11 AM  توسط رضا محمدی تبار
|
043034
و برای اتاق هایشان دربهایی و تخت هایی که برش لم دهند. (تکیه زنند)
043035
و زیوری ، و اگر چه همه ی این ها بهره ی زندگی پست ( پائین ) است و پایان نزد پروردگارت برای پرواپیشگان است.
+ نوشته شده در
16 Jul 2008ساعت
10 AM  توسط رضا محمدی تبار
|
www.nopi.blogfa.com
www.09121536406.blogfa.com
www.nopi.persianblog.ir
www.nopi.parsiblog.com
www.09121536406.parsiblog.com
www.nopi.mihanblog.com
www.nopi.blogsky.com
www.nopi.javanblog.com
www.09121536406.javanblog.com
www.09121536406.blogspot.com
www.02517738160.blogspot.com
www.rezamohammaditabar.blogspot.com
+ نوشته شده در
22 Jun 2008ساعت
4 PM  توسط رضا محمدی تبار
|
من همسری خوب دارم. من همسری بد دارم. همسر من خوب و زیباست! کارهایش زیباست! فطرتش زیباست! سیرتش زیباست! سیرتش مرا محو و دلداده کرده! عاشقی مستی است! همسرم سنبلی است برای عاشقی و تمریناتش! ورنه عشق مادی بی معنویت و بی قرار گرفتن در مسیر معنویات پوچ است و هیچ!!!
همسر من با کلاس است، باصفاست. مومن است و با خدا، کار می کند از بهر رضای خدا! همسر من خوب همسری است. بد که نیست، لیک آنچه بد است از من است! همسرم هر صبح و شام به استقبال و بدرقه ام مشغول است. همسرم در گرفتاری و غم مرا یاری رسان است. همسرم مردی می کند از بهر نامردی های من! همسرم نیک سازش می کند با نابخردی های من! همسرم را من دوست دارم! همسرم را من دوست دارم همی!
+ نوشته شده در
21 Jun 2008ساعت
11 AM  توسط رضا محمدی تبار
|