رضا محمدی تبار

پیش بینی آینده ی ایران عزیز، از امروز ۲۱ تیر تا پایان تیر ماه سال ۸۸ به شرح ذیل می باشد:

اوضاع خوبی دارد و راه می یابید و حرفهایتان درست از آب در می آید و دعاها مستجاب می شود و راستگویان و صادقان و خوش سخنان روی کار می آیند. برای خود حامیان و پشتیبانانِ مناسبی داشته باشید و لحظه ای از تلاش و جدیت و ساختن آینده، بازنایستید. و همچنان به دعا و خواستن از درگاه احدیت، اهتمام داشته باشید که هر چه هست در همان است.

۰۲۶۰۸۴

دنیا در حال پیشرفت و ترقی و تمدن است و در کشورهای صنعتی و بزرگ و متمدن، اصلا کسی کاری به دین کسی ندارد. به نظر من طبق آیه قرآن که فرموده است: لا اکراه فی الدین و نیز لکم دینکم و لی دین ... ، ما نباید انرژی و وقتمان را بر سر این چیزها بگذاریم. بلکه باید همگی با هم به ساختن کشور و   فرهنگمان برسیم. و دشمن اصلی را بشناسیم. عزیزان من ، دشمن همه ی ما ابنای بشر شیطان است. شیطان می خواهد ما را به جان هم بیاندازد و اخلاقیات و دینداری ما را متزلزل کند و با قتل و خونریزی و دوری مردم از ازدواجها و اموری که پایه ی بشریت را محکم می کند، ما انسانها را هم مثل طایفه ی خودش یعنی جنی ها ، به انقراض و ورافتادن بکشاند. من و شما باید عاقل باشیم و گول این دام ها رانخوریم.

دروغ ریشه ی گناهان بسیاری است. دروغگو در هر دین و آیین و مسلکی، مردود و ناپسند است. اگر کسی دروغ بگوید و مسئول مملکتی هم باشد، این دروغش، چون جنبه ی عمومی دارد و توابعش هم بیشتر است، در نتیجه این دروغ قبح بیشتری هم دارد. این نکته ای است که عقل هر کسی می فهمد.

اما باید اثبات هم بشود که کسی دروغ گفته است. همینطوری کسی بگوید که فلانی دروغگوست، نمی شود. لکن اگر واقعا اثبات شد، آن شخص دروغگو، واقعا باید از آخرت خود بترسد و کاری و  اقدامی کند و خیلی زود و سریع به توبه و جبران بپردازد.

این مرام یک شخص دیندار و خداترس و انسان واقعی است که چون اشتباه کرد، فورا باید بپذیرد و اعتراف و عذر خواهی کند. فقط ادعای دینداری و شرکت در مجالس دینی و خواندن ادعیه و مناجات ها و سخنران دینی بودن کافی نیست. عمل به مفاد فرامین الهی، شرط انسانیت و حریت و عدالت است. دروغ با عدالت منافات دارد. دروغگو به راحتی ریا می کند و به راحتی هر جنایتی را خواهد کرد.

برای همه گناهکاران که زندانی و اسیر دیوند، دعا کنید، لطفا!

در زمان های قدیم که در پادگان آموزشی برای رفتن به جبهه، آموزش می دیدم، به ما در هنگام رژه، شعارهایی را دستور می فرمودند. که یکی از این شعارها، شعار مرگ بر آمریکا بود.

سالها از دل و جان این ملت شنیدم که همه با هم، یک صدا و یکدل می گفتند: مرگ بر آمریکا! من هم می گفتم. الآن هم باید گفت. چون این خس و خاشاک متداول را آمریکای ملعون آورده است. اگر نبود آمریکا، صددرصد این گرد و غبار موجود که ظاهرا چند سالی هم هست که در غرب کشومان است، نمی بود و هوای سالم و صاف و تمیزی داشتیم. اصلا هر جا، کثیفی و آشغالی هست، همانجا هم آمریکا حضور دارد. و احتمالا جماعت رفته گران، همه روزه مشغول جارو کردن آمریکا و آمریکایی ها و بازمانده های آمریکایی هستند.

یادمان نرود  که بسیاری از وسائلی که امروزه مورد استفاده ی ما ملت شریف و بزرگوار است، آمریکایی است. از جمله همین کامپیوتر و اینترنت و بسیاری چیزهای دیگر!

یادمان نرود که آمار سرسام آوری از معاملات تجاری کشور ما با آمریکای جنایتکار می باشد. این آماری است که روزنامه های رسمی ما و از جانب مسئولین امر فرمایش کرده اند.

ولی من به این کارها کار ندارم. من مامورم و معذور. امام گفته که پیوند ما با آمریکا، بد است. پس من هم می گویم که آمریکا بد است و ایران خوب است. از این بد و خوب،  یاد م افتاد به دوران بچه بازی ها در مدرسه که مبصر کلاس اسم برخی را در لیست خوب ها و برخی را در لیست بدها می نوشت. و با هر کی رفیق بود اسمش را در خوب ها می نوشت. من هم که با آمریکا دوست نیستم. پس اسمش را در بدها می نویسم. شاید ماندن در همان عالم بچگی بهتر باشد.

نتیجه گیری مهم از این مطالب این است که مرگ بر آمریکا گفتن، یک واقعیت است و نه یک طنز! این را حتما به خاطر بسپارید و روزانه چند بار تکرار کنید تا ملکه ی ذهنتان شود. شاید به درد روز مواجهه با نکیر و منکر هم بخورد.

و خدا در همین نزدیکی هاست و حرف دل همه ی ما را می شنود. خدا را حس کنیم همچنانکه قدرتها را می شناسیم. از خدا هم حساب ببریم، همچنان که روی دلارهایمان حساب کرده و اگر فقط یکی از آنها بلوکه شود، رگ گردنمان شق می شود. خدا را و خدا را و خدا را!