رضا محمدی تبار

علم ، حجاب است و اصولا سواد به معنای سیاهی است و آنان که علم را بدون نورانیتش آموخته باشند،  همواره در ادامه تحصیل و رسیدن به مدارج عالی و مراحل بلند مرتبه ی علمی به مشکل بر می خورند.

ولی آنانکه نورانیت علم را درک کرده و دریافته اند، همواره علم و دانش به مثابه چراغ و نورافکنی است که تازه به شخص در دیدن اطراف و محیط و درک امور و بالابردن سطح علم و فرهنگ و معنویت کمک می کند و هیچ تزاحمی ندارد.

آری چنین است که گاهی کسی که هیچ یک از مقدمات یک علم را فرانگرفته است در فهم مطالب دست بالاتر و محتاج به تعمق بیشتر موفق تر و شگفت انگیز است. این می رساند که بسا اصطلاحات و عبارات غامض و پیچیده و لاضرورة ، باعث نفهمی و جمود افکار شده و افراد را از طی کردن مسیر تحصیل دانش باز می دارد.

در لسان روایات نیز علم نافع و دارای نورانی مدح و تمجید و تشویق شده است و علمی که باعث تفاخر و بدون عمل باشد، همواره مورد ذم و تکفیر و تنفر بوده است.

و فی ذالک فلیتامل العاقلون