رضا محمدی تبار

سکوت خدا که ظاهرا کاری از راما قویدل است به تازگی و در خرداد همین امسال از شبکه یک پخش شد. اینکه فیلم توانسته مفاهیمی معنوی را که متاسفانه این روزها کمتر مورد توجه مردم است، به تصویر بکشد و در مجموع فیلم معنوی و خوبی ارزیابی می شود، مطلبی جدا و اینکه فیلم در هر حال دارای نواقصی هم هست و قطعا دست اندرکارانش خوشحال می شوند که نواقصش را بدانند، مطلبی دیگر است.

و اما چند اشکال و نقد در فیلم:

اول: اینکه در فیلم ناامیدی به طور جدی تقویت شد و با موفق شدن شخص ناامید در خواسته اش به دیگران این درس را داد که آنها هم ناامید باشند. ناامیدی مورد تائید و قبول هیچ مکتب فکری و دینی نیست.

دوم: اینکه داماد آن خانواده که به نظرش رعنا شخصی مریض بود و نه متقلب، به غیر از توهینی که به نیروهای معنوی می شد و این نکته در سرتاسر فیلم و به خصوص در آخر فیلم که نتیجه طور دیگری تمام شد، به خوبی مشاهده می شود، در برخوردی که به خواسته زنش یعنی دختر آن خانواده با رعنا داشت، آنچنان برخوردی کرد که اگر می خواست با یک انسان متقلب بکند، باید می کرد. و این ضعف فیلمنامه است که به این نکته اصلا توجه نکرده و قوه ی تخیل فیلم نامه نویس در اینجا دچار اشتباهی تضادگونه شده و کار خراب شده است.

سوم: اینکه آقای امیر خان بالاخره تکلیفش معلوم نشد و آن کلمات آخرش با رعنا در حین رفتنش چه موضوعیتی داشت؟ وانگهی چرا به تازگی فیلمها  و فیلمنامه ها و کارگردانها عادت کرده اند که نکاتی را در فیلم مبهم و مجمل و کاملا پوشیده می گذارند. یک یا دو موردش خوب و منطقی است. ولی نه اینکه سر تا سر فیلم را محملات و مهملات پر کند!

چهارم: در مطالبی که در مورد عراقی ها عنوان شد، شاید اگر نمی شد و یا گفته می شد که برخی از آنها چرک و فاقد بهداشت هستند، بهتر بود و نه اینکه همه ی عراقی را را به یک چوب بزند!

پنجم: خود اسم فیلم گویای چه مطلب علمی و معنوی بود جز اینکه تلقین می کرد خدا ما را به حال خود واگذارده و خودش یک جا نشسته و سکوت پیشه کرده است؟

و .....

در مجموع کار خوبی بود و من از همه کسانی که برای این فیلم قدمی بر داشته اند، تشکر می کنم و از آنها التماس دعای فراوان دارم. چون پیداست که این افراد دارای ماهیتی معنوی و مذهبی هستند و حقیر افتخار می کنم که دست دوستی با این بنده های خوب و شایسته خدا دراز کنم و آنچه را هم گفتم، صرفا به جهت آیینه ای تمام رخ در مقابل اینان باشم و دوستی ام را با ایشان با بررسی دوستانه و نقدی کوته از زحمت کشیده شان آغاز کرده باشم، بود. چرا که « المومن مرآت المومن » یعنی مومن آیینه ی مومن است. ... .